Martijn Snoep- Managing Partner of De Brauw Blackstone Westbroek
Diversiteit is bij ons gemiddeld conservatieve kantoor lang een onderwerp geweest om vooral over te gniffelen. Een enkele vrouwelijke partner bepleite verandering maar de overgrote meerderheid van mannelijke partners begreep het probleem niet. Vrouwen zitten nu eenmaal biologisch anders in elkaar en zijn daarom – uitzonderingen daargelaten - minder geschikt voor de zakelijke topadvocatuur. Waarom iets proberen te veranderen dat gewoon in de natuur zit. We strijden toch ook niet tegen een slechte zomer?
Tijden veranderen. Voor het eerst zijn er meer mannelijke partners met moeders die toen zij jong waren, gewoon bleven werken. Ook zijn er verhoudingsgewijs meer partners met vrouwen die werken, ook na de geboorte van de kinderen. Dat soort ervaringen zijn bepalend voor hoe mannen naar vrouwen kijken. Verandering werd plotseling bespreekbaar.
Wij nemen al vele jaren een gelijk aantal mannen als vrouwen aan als beginnend advocaat. Na 7 tot 9 jaar kunnen zij zich kandidaat stellen om partner te worden. Ongeveer de helft krijgt na het jaarlijkse selectieproces een aanbod. Tot voor kort was één op de tien nieuwe partners vrouw. Dat was ook niet zo vreemd: de natuur bepaalt dat immers. Bovendien, de statistieken wezen uit dat een vrouwelijke kandidaat evenveel kans had om partner te worden als een man.
Recent nader onderzoek wees inderdaad uit dat het geringe aantal nieuwe vrouwelijke partners niet lag aan het selectieproces. Vrouwelijke medewerkers kozen gewoonweg zelf om zich niet kandidaat te stellen. Waarom deze zelfselectie? Die vraag liet zich ook na doorvragen niet gemakkelijk beantwoorden. Vrouwelijke respondenten gaven tal van redenen op. Sommige aannemelijk, andere minder aannemelijk. Cultuur, structuur en (wederom) natuur kregen de schuld. Maar wat we daar nu aan moesten doen, bleef onduidelijk. Wij hebben toen de gok genomen ons niet te veel te laten afleiden door al die redenen.
Het enige dat wij hebben veranderd, is dat wij talentvolle vrouwelijke medewerkers meer individueel zijn gaan stimuleren om zich kandidaat te stellen. Gewoon door af en toe met ze te praten en te zeggen dat ze een goede kans maken. Door ze iets beter voor te bereiden op wat ze te wachten staat. Ook zeggen we dat werk en gezin best te combineren zijn. We beloven geen rozengeuren en maneschijn maar laten wel zien dat het mogelijk is.
Al in het eerste jaar heeft dit nieuwe beleid zijn vruchten afgeworpen. Voor het eerst in de 140-jarige geschiedenis van ons kantoor zijn er net zoveel nieuwe vrouwelijke als nieuwe mannelijke partners. Geen reden om achterover te leunen. We gaan door met onze strijd tegen zelfselectie, net zolang tot het totaal aantal vrouwelijke partners gelijk is aan het aantal mannelijke partners. Verandering is mogelijk en gelukkig niet altijd ingewikkeld.
